Leviticus 5
1WENN eine Seele ſundigen würde / das er einen Fluch höret vnd er des Zeuge iſt / oder geſehen oder erfaren hat / vnd nicht angeſagt / der iſt einer miſſethat ſchüldig. 2Oder wenn eine Seele etwas vnreines anrüret / es ſey ein Aſſ eines vnreinen Thiers oder Viehs / oder Gewürmes / vnd wüſte es nicht / der iſt vnrein / vnd hat ſich verſchuldet. 3Oder wenn er einen vnreinen Menſchen anrüret / in waſerley vnreinigkeit / der Menſch vnrein werden kan / Vnd wüſte es nicht / vnd wirds innen / der hat ſich verſchuldet. 4Oder wenn eine Seele ſchweret / das jm aus dem mund entferet / ſchaden oder guts zu thun / wie denn einem Menſchen ein Schwur entfaren mag / ehe ers bedecht / vnd wirds innen / der hat ſich an der einem verſchuldet. 5WEns nu geſchicht / das er ſich der eines verſchuldet / vnd erkennet ſich das er daran geſündiget hat / 6So ſol er fur ſeine ſchuld dieſer ſeiner ſunde die er gethan hat / dem HERRN bringen von der Herd / ein ſchaf oder zigenmutter / zum Sündopffer / So ſol jm der Prieſter ſeine ſunde verſünen. 7VErmag er aber nicht ein ſchaf / So bringe er dem HERRN fur ſeine ſchuld die er gethan hat / zwo Dordeltauben / oder zwo Jungetauben / Die erſte zum Sündopffer / die ander zum Brandopffer. 8Vnd bringe ſie dem Prieſter / Der ſol die erſte zum Sündopffer machen / vnd jr den Kopff abkneipen hinder dem genick / vnd nicht abbrechen / 9Vnd ſprenge mit dem blut des Sündopffers / an die ſeite des Altars / vnd laſſe das vbrige blut ausbluten / an des Altars boden / Das iſt das Sündopffer. 10Die ander aber ſol er zum Brandopffer machen / nach ſeinem Recht / Vnd ſol alſo der Prieſter jm ſeine Sunde verſünen / die er gethan hat / ſo wirds jm vergeben. 11VErmag er aber nicht zwo Dordeltauben / oder zwo Jungetauben / So bringe er fur ſeine ſunde ſein Opffer / ein zehenden teil Ephi ſemelmelh zum Sündopffer / Er ſol aber kein öle drauff legen / noch weyrauch drauff thun / denn es iſt ein Sündopffer. 12Vnd ſols zum Prieſter bringen / Der Prieſter aber ſol ein hand vol dauon nemen zum gedechtnis / vnd anzünden auff dem Altar zum Fewr dem HERRN / das iſt ein Sündopffer. 13Vnd der Prieſter ſol alſo ſeine ſünde die er gethan hat / jm verſünen / ſo wirds jm vergeben / Vnd ſol des Prieſters ſein / wie ein Speiſopffer. 14VND der HERR redet mit Moſe / vnd ſprach / 15Wenn ſich eine Seele vergreifft / das ſie es verſihet / vnd ſich verſündigt / an dem / das dem HERRN geweihet iſt / Sol ſie jr Schuldopffer dem HERRN bringen / einen Widder on wandel von der Herd / der zween ſekel ſilbers werd ſey / nach dem ſekel des Heiligthums / zum Schuldopffer. 16Da zu was er geſündiget hat an dem geweiheten / ſol er widergeben / vnd das fünffte teil darüber geben / vnd ſols dem Prieſter geben / Der ſol jn verſünen / mit dem Widder des Schuldopffers / ſo wirds jm vergeben. 17WEnn eine Seele ſundigt / vnd thut wider jrgent ein Gebot des HERRN das ſie nicht thun ſolt / vnd hats nicht gewuſt / die hat ſich verſchuldet / vnd iſt einer miſſethat ſchüldig. 18Vnd ſol bringen einen Widder von der Herd on wandel / der eines Schuldopffers werd iſt / zum Prieſter / Der ſol jm ſeine vnwiſſenheit verſünen / die er gethan hat / vnd wuſte es nicht / ſo wirds jm vergeben. 19Das iſt das Schuldopffer / das er dem HERRN verfallen iſt.
Copyright information for
GerLut1545lh