▼1‏:10 در اصل عبری در آیات ۱۰‏‑۱۵ بازی با کلمات دیده می‌شود، و بین اسم هر شهر و مطلبی که در مورد آن شهر آمده رابطه‌ای وجود دارد: «جت» به معنی «گفتن» است، «بیت‌عفره» به معنی «خانهٔ خاک»، «شافیر» به معنی «زیبا»، «صعنان» به معنی «بیرون آمدن»، «بیت‌ایصل» به معنی «خانهٔ پهلویی»، «ماروت» به معنی «تلخی»، «لاکیش» به معنی «گروه (اسبان)»، «مورشت جت» به معنی «عروس جت»، «اکزیب» به معنی «فریب»، «مریشه» به معنی «مسلط».